 |
     
           |
Historia Nazwa Venezuela oznacza "mała Wenecja" i została nadana temu obszarowi przez Amerigo Vespucciego, który zauważył domy na palach u ujścia dzisiejszego jeziora Maracaibo. Tereny dzisiejszej Wenezueli w okresie prekolumbijskim zamieszkane były przez różne grupy Indian. W roku 1498 Krzysztof Kolumb dotarł do ujścia Orinoko. Później, w latach 1499-1500, kraj był dalej eksplorowany przez hiszpańskiego konkwistadora Alonso de Hojeda, który był uczestnikiem wyprawy Ameriga Vespucciego. Vespucci dotarł do jeziora Maracaibo. Ponieważ Andy leżą wzdłuż północnego wybrzeża to penetracja była wyjątkowo trudna. W okolice zwabiała poszukiwaczy złota legenda o El Dorado. Tereny Wenezueli z El Dorado włącznie, oddał, jako spłatę długów Karol V Habsburg augsburskim bankierom rodziny Welser w 1529 roku. Od XVI wieku tereny Wenezueli kolonizowane przez Hiszpanów w 1556 włączone zostały do hiszpańskiego wicekrólestwa Peru, a w 1717 wicekrólestwa Nowej Granady (Nueva Granada). Rolę siły roboczej do końca XVI wieku pełnili Indianie (system tzw. repartimiento), a z początkiem XVII wieku murzyńscy niewolnicy sprowadzani z Afryki. Od początku XIX wieku rozpoczęło się tworzenie ruchów niepodległościowych. Po kilku nieudanych powstaniach Simón Bolívar wywalczył niepodległość (1821). Początkowo był to teren złożony z Wenezueli, Kolumbii i Ekwadoru (tzw. Wielka Kolumbia), potem w roku 1830 doszło do wyodrębnienia Wenezueli w samodzielną republikę. Pierwszym prezydentem został José Antonio Páez i był nim do roku 1846. Później wywarł wielki wpływ na politykę Wenezueli będąc rodzajem dyktatora (caudillo). W XIX i XX wieku częste okresy rządów dyktatorskich i uciekanie się do przemocy w walce politycznej. Odkrycie złóż ropy naftowej na początku XX wieku wyprowadziło kraj do czołówki gospodarczej kontynentu. Głównym inwestorem była firma Esso (Exxon). Po upadku dyktatury w 1935 roku utworzenie partii politycznych: Akcja Demokratyczna z Rómulo Betancourtem i Partia Społeczno-Chrześcijańska z Raul Leonim. W latach 1945-47 krótka liberalna prezydentura Betancourta, a potem przewrót wojskowy, po którym dyktatorem do roku 1958 został Marcos Pérez Jiménez. W demokratycznych wyborach w 1998 roku zwycięstwo wyborcze odniósł Hugo Chávez, stojący na czele popularnego Ruchu Na Rzecz V Republiki. Rządząc w oparciu o szeroką koalicję partii lewicowych (wraz z socjalistami i komunistami) wprowadził popularne reformy społeczne, osiągnięte w dużej mierze dzięki obłożeniu warstw zamożniejszych wysokimi podatkami i nacjonalizacji wielu gałęzi gospodarki. Popularne stały się wielogodzinne telewizyjne przemówienia Cháveza - wzorowane na stylu Fidela Castro - często okraszane muzyką i śpiewem. Szacunek społeczeństwa zdobył sobie Chavez krytyką kapitalizmu, neoliberalizmu oraz Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników. Prezydent wypowiada się zdecydowanie przeciwko budowie ogólno amerykańskiej strefy wolnego handlu (AFTA) proponowanej przez Georga W. Busha, Vincente Foxa i Richarda Lagosa. Opozycja wenezuelska oskarża Chaveza o zapędy dyktatorskie i próbę wprowadzenia ustroju politycznego w stylu Kuby, jego administracji wytykając korupcję, niekompetencję oraz liczne nadużycia. W latach 2000-2003 sytuacja w kraju pozostawała niestabilna, dochodziło do wielokrotnych protestów ludności, często połączonych z zamieszkami ulicznymi, często krwawo tłumionymi. W kwietniu 2002 roku opozycji udało się, w wyniku zamachu stanu, na dwa dni odsunąć Cháveza od władzy - niekonstytucyjnym prezydentem (dyktatorem) zostaje Pedro Carmona Estanga. Po protestach ludności Chavez powrócił na urząd szefa państwa. W ten sposób Chavez stał się najszybciej przywróconą do władzy po jej obaleniu głową państwa w historii. Z drugiej strony zwolennicy prezydenta oskarżają opozycję o świadome sabotowanie rynku wewnętrznego w celu obalenia lewicowej władzy oraz prowadzenie półlegalnych kampanii wrogości wobec Chaveza, przede wszystkim poprzez prywatne media (ponad 90% rynku medialnego kraju). W zimie 2003 roku USA i inne kraje OPA zaapelowały o rozpisanie przedterminowych wyborów parlamentarnych dla uspokojenia sytuacji w kraju. Zaniepokojenie wypadkami w Wenezueli wyraziły również kraje Unii Europejskiej, a nawet sprzyjający dotychczas Chavezowi prezydent Brazylii Ignazio Silva. W sierpniu 2003 roku stało się możliwe rozpisanie referendum na temat wcześniejszego zakończenia kadencji prezydenta (przewiduje to uchwalona w 1999 roku konstytucja republiki). Na początku 2004 roku opozycji udało się zebrać wymaganą liczbę podpisów. 15 sierpnia 2004 odbyło się referendum, zakończone wygraną zwolenników prezydenta - 59% poparcia przy 70% frekwencji. Opozycja zarzuciła władzom fałszerstwa wyborcze. Jimmy Carter - niezależny obserwator głosowania - zapewniał z kolei o zdecydowanej uczciwości przeprowadzonych wyborów. Uczciwość referendum potwierdziły również OPA i UE. W dniu 12 marca 2006 roku Wenezuela z inicjatywy Chaveza zmieniła flagę państwową i hymn narodowy. Na fladze pojawiły się symbole związane z kulturą Indian - łuk, strzała oraz maczeta. Poza tym dodano ósmą gwiazdę, symbolizującą prowincję Guayana. Zmienił się również trochę wizerunek konia - na poprzedniej fladze biegnie w prawo ze zwróconym łbem w lewo, po zmianach biegnie w lewo trzymając głowę normalnie. Hugo Chavez argumentował zmiany wolą Simona Bolivara. W sierpniu 2007 Hugo Chavez zaproponował wprowadzenie do konstytucji poprawek wzmacniających zakres władzy prezydenckiej. Wśród zmian znalazła się między innymi możliwość kandydowania na urząd prezydenta na nieograniczoną ilość kadencji, zniesienie autonomii uniwersytetów i banku centralnego oraz zwiększenie zakresu kompetencji prezydenta, pozwalające mu na zmiany w podziale administracyjnym kraju, prawo dysponowania rezerwami finansowymi oraz wywłaszczanie obywateli z własności prywatnej. Równocześnie Chavez proponował zwiększenie kompetencji instytucji demokracji bezpośredniej, przede wszystkim spontanicznie powstających zgromadzeń dzielnicowych i komitetów zakładowych. Przeciwwagą dla nieograniczonej ilości kadencji miała być możliwość odwołania prezydenta w dowolnym momencie drogą referendum. Wprowadzenie poprawek wymagało referendum konstytucyjnego, które odbyło się 2 grudnia 2007. 51% głosujących opowiedziało się przeciw zmianom. Dziś Kuchnia Charakterystyczną dla Wenezueli potrawą jest hallacas. To tradycyjne danie głównie przygotowywane na Boże Narodzenie. Składa się ono z nadzienia różnych rodzajów duszonego mięsa zawiniętego w kukurydziane placki. Gotuje się je w wodzie, owinięte w liście bananowca. Hallacas podaje się zwykle z szynką i pieczywem. Klimat – czas Ustrój polityczny Mieszkańcy Na obszarze współczesnej Wenezueli rdzenną ludność stanowili Indianie Arawakowie i Karaibowie. W XV i XVII wieku przybyli tu konkwistadorzy i imigranci z Hiszpanii, a w XVI i XVII w. zostali przywiezieni niewolnicy murzyńscy. Obecnie Wenezuelę zamieszkują głównie Metysi i Biali, znacznie mniej jest Murzynów i Indian. Kraj słynie z urody mieszkających tutaj kobiet. Reprezentantki Wenezueli pięciokrotnie (najwięcej razy wspólnie z Indiami) wygrywały wybory Miss World. Język Językiem urzędowym jest hiszpański, używa się również angielskiego i włoskiego. Indianie posługują się 25 narzeczami plemiennymi. Religia Ludność jest w większości wyznania katolickiego, poza tym odnotowuje się inne wyznania jak: protestanci (2%), wyznawcy judaizmu (0,1%). Przydatne informacje: Wizy, przepisy wjazdowe Obywatele polscy nie są objęci obowiązkiem wizowym. Na granicy wypełniają tzw. kartę przekroczenia granicy, w której należy wpisać cel pobytu w Wenezueli. Cel turystyczny upoważnia obywateli polskich do pobytu w tym kraju bez wizy do 90 dni. Wymagany okres ważności paszportu w chwili wjazdu wynosi sześć miesięcy. Na żądanie służb granicznych należy okazać bilet powrotny. W przypadku pobytu w Wenezueli w celu innym niż turystyczny (praca, nauka, biznes) należy mieć wizę wydaną przez Ambasadę Boliwariańskiej Republiki Wenezueli w Warszawie. Przepisy nie określają obowiązkowej minimalnej kwoty pieniędzy na okres pobytu. Przepisy celne Na lotnisku i innych przejściach granicznych obowiązuje kontrola sanitarna. Zabrania się wwożenia żywności. Służbie celnej należy obowiązkowo zgłosić wwożone i wywożone dewizy przekraczające kwotę 10 tys. USD. Nie ma możliwości odzyskania podatku VAT za zakupione w Wenezueli towary. Wwóz rzeczy wartościowych (kamery wideo, aparaty fotograficzne, komputery itp.) należy zgłaszać w otrzymywanym w samolocie formularzu „deklaracja celna”, który odbierają służby celne podczas przekraczania granicy. Przepisy prawne Obowiązuje całkowity zakaz posiadania lub przewożenia narkotyków i substancji odurzających. Za jego złamanie kodeks karny przewiduje kary od 8 do 16 lat bezwzględnego pozbawienia wolności. Pozostałe przepisy prawne nie odbiegają od standardowych. Meldunek Istnieje obowiązek meldunkowy (w hotelu wypełnia się odpowiedni formularz). Ubezpieczenie Uznawane są tylko ubezpieczenia renomowanych firm międzynarodowych. Ubezpieczenia firm polskich nie są honorowane. Szczepienia, służba zdrowia Przy wjeździe na teren Wenezueli nie są wymagane szczepienia. Jeśli turysta podróżuje na południe kraju, wskazane jest zaszczepienie się przeciw żółtej febrze oraz zabezpieczenie przeciw malarii i dengue (odstraszacze komarów). Szczepienie przeciw żółtej febrze jest niezbędne przy wjeździe z terytorium Wenezueli do Brazylii. Ze względu na dość niski poziom higieny, zaleca się szczepienie przeciw żółtaczce. Pomoc medyczną można uzyskać jedynie w prywatnych szpitalach i ambulatoriach. Wizyta w klinice kosztuje od 40 do 150 USD, dzień pobytu w szpitalu prywatnym – 400–550 USD. Wszystkie pozostałe usługi medyczne płatne są dodatkowo. Informacja dla kierowców Wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy oraz obowiązkowo miejscowe świadectwo zdrowia, które wraz z prawem jazdy upoważnia do prowadzenia pojazdów. Świadectwo zdrowia można otrzymać po wykonaniu odpowiednich badań w wyznaczonych do tego placówkach. Koszt badań to ok. 15 USD. Podróżowanie po kraju Nie ma ograniczeń, jednak zawsze trzeba mieć przy sobie paszport. Bezpieczeństwo Występuje tu duże zagrożenie przestępczością pospolitą we wszystkich miejscach publicznych, dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na bezpieczeństwo osobiste. Należy unikać odwiedzania centrum Caracas po zmierzchu. Ze względu na rosnące zagrożenie przestępczością w popularnych miejscowościach turystycznych (np. wyspa Margarita) należy unikać afiszowania się z dobrami materialnymi (np. aparaty fotograficzne, kamery, biżuteria, itp.). Ze względu na liczne rabunki dokonywane na pasażerach korzystających z przygodnych okazji (samochodów prywatnych, nielicencjonowanych taksówek), należy zachować szczególną ostrożność przy wynajmowaniu taksówki z lotniska do Caracas. Zaleca się korzystanie z taksówek zrzeszonych w organizacji Anfitriones de Venezuela, do której należą następujące korporacje taksówkarskie: Taxitour, Taxi Astrala oraz Taxi Utac. Mają one wyłączną zgodę władz lotniska na świadczenie usług transportowych. Są to przeważnie samochody marki Ford Explorer, koloru czarnego, z umieszczonym na bocznych drzwiach żółtym owalnym logo z nazwą korporacji pośrodku. Płatności 1 stycznia 2008 w Wenezueli nastąpiła denominacja. Dotychczasowy bolivar (VEB) został zastąpiony w stosunku 1: 1000 przez bolivar fuerte (VEF). 1 bolivar = 100 centimos. Wymiany walut obcych (np. USD, EUR) można dokonywać wyłącznie w bankach lub w firmie Italcambio, uprawnionej do dokonywania tego typu transakcji – jej biura znajdują się na lotnisku i w większych miastach (kantory wymiany walut zostały zlikwidowane). Dokonywanie wymiany walut w innych miejscach niż banki i Italcambio grozi przepadkiem walut i (zależnie od ich wartości) grzywną pieniężną lub karą pozbawienia wolności. Źródło: Wikipedia.pl, Ministerstwo Spraw Zagranicznych opracowanie Ewa Pytel Skiba
|
|
tags: mexico entero meksyk wycieczki wycieczki fakultatywne po Jukatanie wycieczki fakultatywne w Meksyku Mexico Meksyk Jukatan cenota ikkil cenoty na Jukatanie Coba Tulum Chichen Itza Playa del Carmen Cancun Xcaret Holbox Riviera Maya wycieczka po Jukatanie wycieczki objazdowe Meksyk polskie biuro podróży w Meksyku polscy rezydenci w Meksyku Guadalupe nurkowanie na rafie koralowej wynajem samochodów w Meksyku nieruchomości Meksyk fakultety w Meksyku wycieczki po Ameryce Łacińskiej wakacje Meksyk hotele w Meksyku Gwatemala Belize Ameryka Środkowa Kolumbia Wenezuela Peru Chile Ekwador Argentyna Brazylia Galapagos © 2009 Mexico Entero. SiteMap - Wszelkie prawa zastrzeżone |
Tworzenie stron internetowych Projekt strony: Ewa Pytel-Skiba |