Nasza oferta

AMERYKA POŁUDNIOWA
Argentyna
Boliwia
Brazylia
Chile
Ekwador
Kolumbia
Paragwaj
Peru
Urugwaj
Wenezuela
AMERYKA PÓŁNOCNA
AMERYKA ŚRODKOWA
Belize
Gwatemala
Honduras
Kostaryka
Kuba
Nikaragua
Panama

W czasach prekolumbijskich obszary dzisiejszego Urugwaju zamieszkiwały plemiona Indian Charrúa. W 1516 r. Hiszpan Juan Díaz de Solís dotarł do ujścia La Plata. Jednak pierwszymi osadnikami europejskimi byli Portugalczycy. W 1726 r. Hiszpanie wyparli Portugalczyków i założyli fort, wokół którego w drugiej połowie XVIII w. powstało Montevideo. Ich kolonialna ekspansja doprowadziła do znacznego wyniszczenia ludności tubylczej. Do 1776 r. Urugwaj wchodził w skład hiszpańskiego Wicekrólestwa Peru, a następnie wyodrębnionego z niego Wicekrólestwa La Platy. W 1811 r. pod wodzą José Gervasio Artigasa rozpoczęła się walka o niepodległość. Jednak założone przez niego w 1815 r. w głębi kraju "wolne państwo wschodnich prowincji" nie zostało uznane i w następnym roku Urugwaj został anektowany przez Portugalczyków i przyłączony do Brazylii. W 1825 r. państwo odzyskało niepodległość, którą Argentyna i Brazylia uznały dopiero po trzyletniej wojnie w traktacie z Rio de Janeiro. W pierwszych latach niepodległości o wpływy w kraju rywalizowały dwie partie polityczne – liberalni colorados, reprezentujących burżuazję miejską z wybrzeża oraz konserwatywno-klerykalni blancos, związani z hodowcami bydła z interioru. Z terytoriów spornych utworzono w 1830 r. Wschodnią Republikę Urugwaju.

Mimo odzyskania niepodległości sytuacja w kraju była nadal niestabilna. Niepokoje wewnętrzne stały się pretekstem do interwencji zbrojnych Argentyny i Brazylii, a nawet Wielkiej Brytanii i Francji. W latach 1839-1852 Urugwaj toczył wojnę z Argentyną, a w latach 1865-1870 w sojuszu z Argentyną i Brazylią walczył z paragwajskim dyktatorem Francisco Solano Lópezem. Sytuacja polityczna unormowała się dopiero za prezydentury José Batlle y Ordóñeza (1903 – 07 i 1911 – 15), który przeprowadził szereg istotnych reform społeczno-politycznych. Podczas I wojny światowej Urugwaj zachował neutralność, ale w 1917 r. zerwał stosunki dyplomatyczne z Niemcami. W 1919 r. wprowadzono nową konstytucję, a wraz z nią szereg reform, które zmodernizowały i ustabilizowały kraj. Zagwarantowano m.in. rozdział Kościoła od państwa, wprowadzono powszechne prawa wyborcze, system powszechnych ubezpieczeń społecznych, ograniczono władzę prezydenta, wprowadzono 8-godzinny dzień pracy, przeprowadzono nacjonalizację banków oraz przedsiębiorstw i zakładów użyteczności publicznej. Okres prosperity lat 20. i 30 XX w. przerwał wielki kryzys lat 1929-1933, który wpłynął na zaostrzenie sytuacji wewnętrznej. W 1933 r. prezydent Gabriel Terra dokonał na wzór Benito Mussoliniego, zamachu stanu i ustanowił prawicową dyktaturę. W czasie II wojny światowej początkowo również był neutralny, następnie w 1942 r. zerwał stosunki z państwami Osi, by wreszcie w 1945 r. wypowiedzieć im wojnę.

W 1952 r. wprowadzono nową konstytucję znosząc urząd prezydenta. Pod koniec lat 50. XX w. rządzący krajem blancos usiłowali realizować politykę Międzynarodowego Funduszu Walutowego, powodując wzrost społecznego niezadowolenia. W latach 60. XX w. nastąpiło załamanie się koniunktury gospodarczej. Rozkład systemu zabezpieczeń socjalnych, co doprowadziło do powszechnego ubóstwa ludności sprawiły iż w kraju powstała organizacja partyzancka Tupamaros (od 1985 r. partia). Postępującej anarchizacji życia politycznego nie zdołały zapobiec nawet rządy armii. Wojskowi zawiesili podstawowe prawa obywatelskie (1972 r.), rozwiązali parlament (1976 r.), zabronili działalności lewicowym partiom politycznym. W połowie lat 80. XX w. zaczął się powrót rządów demokratycznych, zwolniono więźniów politycznych, przywrócono prawo i swobody demokratyczne. W 1986 r. uzgodniono 3-letni plan odbudowy gospodarki. W 1990 urząd prezydenta objął Luis Alberto Lacalle z partii blancos, który ogłosił zgodę narodową i utworzył rząd koalicyjny z udziałem colorados. Jego liberalna polityka napotkała opór opozycji, a program prywatyzacji został odrzucony w referendum w 1992 r. W 1994 r. w wyborach prezydenckich zwyciężył Julio María Sanguinetti (z partii colorados). W 2000 r. prezydentem Urugwaju został Jorge Batlle, w marcu 2005 r. na stanowisku zastąpił go przywódca lewicy Tabaré Vazquez. Po raz pierwszy od 170 lat na czele Urugwaju stanął socjalista. W wyborach prezydenckich w 2009 zwyciężył José Mujica, również socjalista wywodzący się z koalicji Szeroki Front. Objął on urząd szefa państwa 1 marca 2010.

Państwo w Ameryce Południowej, nad Atlantykiem, graniczące z Argentyną od zachodu i Brazylią od północy. Stolicą państwa jest Montevideo, port atlantycki u ujścia La Platy. Po drugiej stronie tego estuarium leży stolica Argentyny – Buenos Aires. Dawniej Urugwaj stanowił część Wicekrólestwa La Platy i nosił nazwę Banda Oriental (Brzeg Wschodni).

Większą część Urugwaju zajmują lekko faliste niziny. Stanowią one teren przejściowy pomiędzy argentyńską pampą, a Wyżyną Brazylijską. Jedynie z północnego wschodu na południowy zachód przebiegają pasma niezbyt wysokich, podłużnych, płaskich wzniesień, osiągających wysokość 200-500 m n.p.m. Najwyższym szczytem kraju jest Cerro Catedral wznoszący się na wysokość 513 m n.p.m., położony w departamencie Maldonado, w pobliżu wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. Nad La Platą brzeg jest stromy, z wystającymi, najczęściej pumeksowymi skałami, między którymi rozciągają się piaszczyste plaże. Terytorium Urugwaju należy do zlewiska Oceanu Atlantyckiego. Tworzą je liczne rzeki, z których największe to główna rzeka kraju Urugwaj (1593 km) i jego dopływy: Cuarein (200 km), Negro (800 km), dzieląca kraj na dwie części, północną i południową, Daymán (160 km) oraz Cebollati (210 km) . Największym zbiornikiem wodnym jest Río Negro (1400 km²), utworzony poprzez wybudowanie wielkiej zapory Rincón del Bonete na rzece Negro. Bieg rzeki Urugwaj odpowiada linii zaburzeń tektonicznych. Powyżej miasta Salto znajdują się w jej korycie liczne wodospady i progi skalne. W kraju występuje także wiele jezior lagunowych, z których największym jest Mirim, częściowo położone w Brazylii. Klimat oraz ukształtowanie terenu powodują, że przeważającą część kraju zajmują formacje trawiaste, czyli bezdrzewna pampa, przechodząca ku południowi w widne lasy parkowe. Na północy i w dolinach większych rzek rosną subtropikalne lasy galeriowe zajmujące 4% powierzchni kraju. Świat zwierzęcy jest dość zróżnicowany, ale nie występuje tu dużo gatunków. Spotyka się pumę, pancerniki, marę, wiskacze, różne gatunki ptaków, m.in. sówkę ziemną i przedstawicieli ptactwa wodnego.

Na mocy konstytucji z 1966 r. Urugwaj jest republiką wielopartyjną. Władza ustawodawcza należy do dwuizbowego Zgromadzenia Powszechnego (Asamblea General). Prezydent, Senat (Cámara de Senadores) liczący 31 senatorów i 99 członków Izby Reprezentantów (Cámara de Diputados) pochodzi z wyborów powszechnych, ich kadencja trwa 5 lat. Władza wykonawcza należy do rządu na czele, którego stoi prezydent, który jest również głową państwa. Trójstopniowy podział władzy uzupełniają niezawisłe sądy.

Urugwaj leży w strefie klimatu podzwrotnikowego morskiego. Ze względu na jednostajną, równinną rzeźbę terenu nie występują tu kontrasty klimatyczne. Zimy są raczej łagodne, nie ma mrozów, jedynie z południowego zachodu wieją wiatry pamperos powodujące gwałtowny spadek temperatury. Lata są ciepłe, gdyż napływa gorące powietrze z Brazylii. Opady występują głównie latem i jesienią, od czerwca do grudnia, a ich średnia roczna suma wynosi 1000-1500 mm. Średnia roczna temperatura to 18-20'C. Najchłodniejszym miesiącem jest czerwiec (10-12'C), a najcieplejszym styczeń (24-27'C).

Elektryczność: 220V / 50 Hz

Strefa czasowa: GMT -3.00

Około 90% mieszkańców Urugwaju stanowi ludność pochodzenia europejskiego, głównie hiszpańsko-włoskiego., pozostali to Metysi, Mulaci i ludność pochodzenia azjatyckiego. przeciętna długość życia: mężczyźni 73 lata, kobiety 80 lat.

Językiem urzędowym jest język hiszpański.

W północnych regionach kraju, graniczących z Brazylią, miejsco­wa ludność używa portuñol lub brazilero (odmiana hisz­pańsko-portugalska). Znajomość języka angielskiego jest słaba.

Chrześcijaństwo (katolicy 57%)

Nie ma obowiązku wizowego dla obywateli polskich przyjeżdżających do Urugwaju na okres do 90 dni. Do przekroczenia granicy niezbędny jest polski paszport, którego ważność nie może być krótsza niż 3 miesiące od daty wyjazdu z Urugwaju. Przy przekraczaniu granicy zalecane jest posiadanie biletu powrotnego oraz dysponowanie określoną kwotą dewiz. Turyści podróżujący samolotem powinni pamiętać, że przy wylocie z Montevideo muszą wnieść opłatę lotniskową w wysokości 31 USD (loty międzynarodowe, wysokość opłaty ulega zmianie). Osoby zainteresowane przedłużeniem pobytu w Urugwaju (ponad 90 dni) powinny wcześniej zgłosić się w Urzędzie Migracyjnym (Dirección Nacional de Migración) – szersze informacje są dostępne na stronie internetowej urzędu: www.dnm.minterior.gub.uy – i uzyskać stosowną zgodę. Niedopełnienie tego obowiązku obciążone jest karą pieniężną, ale może również spowodować decyzję administracyjną nakazującą opuszczenie Urugwaju we wskazanym przez urząd terminie.

Obowiązuje bezwzględny zakaz wwozu nasion, wędlin, konserw mięsnych, świeżych artykułów spożyw­czych, w tym owoców. Osoby przybywające do Urugwaju otrzymują pisemną informację o artykułach objętych zakazem wwozu oraz formularz deklaracji celnej, którą odbiera funkcjonariusz dokonujący odprawy. Bezwzględny zakaz wwozu obejmuje również narkotyki i inne środki psychotropowe. Nielegalny handel tymi substancjami lub ich przemyt jest zagrożony karą wieloletniego więzienia, bez zawieszania wykonania kary.

Nie ma obowiązku meldunkowego. W karcie wjazdowej (wypełnianej przy przekraczaniu granicy) należy podać cel, miejsce i czas pobytu w Urugwaju.

Ubezpieczenia medyczne nie są obowiązkowe, ale wskazane. Wymagane jest posiadanie ubezpieczenia komunikacyjnego. Uznawane są polskie polisy, ale przed wyjazdem z Polski należy zapoznać się z zakresem usług objętych ubezpieczeniem na terytorium Urugwaju. Przed podpisaniem umowy należy się upewnić, czy polisa zwalnia osobę ubezpieczoną od dodatkowych opłat przy korzystaniu z pomocy medycznej na terenie Urugwaju. Warto również wcześniej ustalić adresy i telefony placówek medycznych w Urugwaju, które będą honorowały wykupione w Polsce ubezpieczenie.

W Urugwaju od wielu lat nie występują zagrożenia epidemiologiczne i nie ma obowiąz­ko­wych szczepień.. Ośrodki publicznej służby zdrowia w Urugwaju są dostępne dla osób wymagających nagłej pomocy lekarskiej, jednakże w systemie leczenia ambulatoryjnego uzgadnianie terminów wizyt lekarskich może trwać kilka tygodni. W lecznictwie prywatnym dostęp do lekarza jest łatwiejszy, ale wizyta kosztuje minimum 80–100 USD. Szpitale prywatne w Urugwaju świadczą usługi medyczne na dobrym poziomie. Jeśli pacjent nie ma wyku­pionego ubezpieczenia, szpital może żądać wpłacenia zaliczki w wysokości ok. 2000 USD. Po zakończeniu pobytu w szpitalu i odliczeniu wszelkich kosztów leczenia pozostała część zaliczki jest rozliczana z pacjentem.

Nie ma ograniczeń. Stosunkowo dobrze rozwinięta baza gastronomiczna i hotelowa, konkurencyjne wobec krajów UE i USA koszty utrzymania oraz relatywnie wyso­ki stopień bezpieczeństwa publicznego w Urugwaju sprzyjają rozwojowi turystyki, szczególnie w rejonie ujścia rzeki Rio de la Plata do Oceanu Atlantyckiego (tu usytuowany jest znany kurort Punta del Este) oraz wzdłuż całego wybrzeża atlantyckiego (do granicy z Brazylią). Zalecanym środkiem komunikacji w Urugwaju są autobusy. Istnieje tu rozbudowana sieć autobusowych połączeń międzymiastowych, zapewniających relatywnie tanie i dobre warunki podróżowania.

W celu wynajęcia pojazdu należy przedstawić prawo jazdy wydane i ważne w kraju stałego pobytu. Generalnie stan techniczny dróg w Urugwaju jest dobry lub bardzo dobry. Należy pamiętać, że sygnalizatory świetlne na skrzyżowaniach dróg ustawione są bezpośrednio za skrzyżowaniem (tj. za przejściem dla pieszych). Autostrady są płatne.

W okresie letnim (grudzień–luty) w stolicy i w nadmorskich kurortach silnie wzrasta liczba drobnych przestępstw (kradzieże kieszonkowe, kradzieże w hotelach, wyłudzenia, oszustwa, napady), których ofiarą padają głównie zagraniczni turyści. Stąd też w tym okresie wiele atrakcyjnych miejsc i regionów turystycznych (np. plaże) jest patrolowanych przez specjalną policję (Policia Turistica). Nie zaleca się zwiedzania w godzinach wieczornych i nocnych dzielnicy portowej w Montevideo. Również poruszanie się po zachodzie słońca w starym centrum miasta (Ciudad Vieja) i po głównej ulicy stolicy (18 de Julio) wymaga ostrożności i raczej nie jest wskazane.

peso urugwajskie (UYU), 1 UYU = 100 centesimo;

Oficjalną walutą jest peso urugwajskie; w obiegu są banknoty 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000 i 2000 peso oraz monety: 50 centesimo, 1, 2, 5 i 10 peso. Centralny Bank Urugwaju ostrzega o pojawianiu się w obiegu fałszywych banknotów, głównie o nominale 500 i 1000 peso. W 2008 r. rozpoczął się proces wycofywania z obiegu banknotów o nominałach 5 i 10 peso.

W wielu dużych sklepach (głównie w super- i hipermarketach) za zakupy można płacić dolarami USA lub kartami American Express, VISA, MasterCard czy Diners Club. Honorowane są również czeki podróżne. Walutę można wymieniać w bankach i oficjalnych kantorach (np. w dużych supermarketach).

Źródło: Wikipedia.pl, Poradnik Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz Encyklopedia PWN

opracowanie Ewa Pytel Skiba