Nasza oferta

AMERYKA POŁUDNIOWA
Argentyna
Boliwia
Brazylia
Chile
Ekwador
Kolumbia
Paragwaj
Peru
Urugwaj
Wenezuela
AMERYKA PÓŁNOCNA
AMERYKA ŚRODKOWA
Belize
Gwatemala
Honduras
Kostaryka
Kuba
Nikaragua
Panama

Terytorium obecnego Paragwaju, zamieszkane przez Indian (głównie Guarani), w 1. połowie XVI w. było eksplorowane przez Hiszpanów, którzy zapoczątkowali osadnictwo europejskie, zakładając 1537 Asunción. Chrystianizację Indian powierzono jezuitom, których misje tzw. (redukcje) stanowiły quasi-państwo, nazywane potocznie Republiką Guaranów. Władzę duchowną i świecką sprawowali w nim do czasu likwidacji zakonu (1767) jezuici, po czym przeszło ono pod kontrolę Korony hiszpańskiej. Do 1776 Paragwaj administracyjnie podlegał wicekrólestwu Peru, a następnie wicekrólestwu La Platy. 1717–35 był objęty antykrólewskim powstaniem comuneros. Po obaleniu 1810 władzy hiszpańskiej w Buenos Aires, V 1811 powstanie antyhiszpańskie wybuchło w Asunción i Paragwaj ogłosił niepodległość. W X 1813 Kongres proklamował utworzenie Republiki Paragwaju, uniezależniając ją od władz w Buenos Aires. Pierwsze pół wieku niepodległości było dla Paragwaju okresem stabilizacji politycznej i rozwoju gospodarczego pod rządami J.G. Rodrigueza de Francíi (1814–40) oraz rodziny Lópezów: ojca, Carlosa Antonio (1844–62) i syna, Francisca Solano (1862–70). Paragwaj był państwem izolowanym (Brazylia dopiero 1844 uznała jego niepodległość, Argentyna 1852), toteż prowadzili oni politykę samowystarczalności ekonomicznej i stworzyli oryginalny model państwa o egalitarnym społeczeństwie, które kontrolowało w znacznym stopniu gospodarkę, dysponowało większością ziemi i posiadało monopol w handlu zagranicznym. W 1842 zniesiono niewolnictwo, 1848 zlikwidowano misje kościelną (państwo prowadziło politykę antyklerykalną), dokonano też reorganizacji sądownictwa i systemu podatkowego. Paragwaj na początku lat 60. XIX w. był jednym z najlepiej rozwiniętych gospodarczo państw Ameryki Łacińskiej. Gwałtownym zwrotem w jego dziejach stała się wojna paragwajska 1864–70 z Argentyną, Brazylią i Urugwajem. Paragwaj poniósł klęskę, został doszczętnie spustoszony i utracił ok. 2/3 mieszkańców. Do 1876 był okupowany przez Argentynę i Brazylię, które nałożyły nań wysoką kontrybucję i zmusiły do zrzeczenia się znacznej części terytorium.

Po wojnie kraj pogrążył się w chaosie politycznym. Trwały bezustanne walki frakcyjne o władzę w utworzonej 1887 konserwatywnej Partii Czerwonej, rządzącej do 1904. Wyprzedano ziemie państwowe, doprowadzając do powstania wielkich prywatnych latyfundiów i złamano państwowy monopol w handlu zagranicznym. Wyprowadziło to Paragwaj z zastoju gospodarczego, ale uzależnili go od obcych kapitałów, które zaczęły napływać w latach 80. i 90. Do końca lat 20. XX w., czyli w pierwszym okresie trwających do 1940 rządów Partii Liberalnej, nadal utrzymywała się groźba wojny domowej, a w latach następnych nasilały się incydenty zbrojne z Boliwią. Doprowadziły one do tzw. wojny o Chaco 1932–35, z której Paragwaj wyszedł zwycięsko, zdobywając ok. 3/4 spornego terytorium. Wojna skonsolidowała społeczeństwo, ale wkrótce odżyły konflikty wewnętrzne. Po zamachu stanu 1936 władzę przejęli uczestnicy ruchu febrerystów, dążącego do przebudowy państwa. Nowy rząd przetrwał zaledwie do 1937; liberałowie realizowali program febrerystów, ale 1940 utracili władzę. Znaczny wpływ na rządy zdobyła (i utrzymała do 1993) armia. Podczas II wojny światowej Paragwaj, który opierał się naciskom aliantów, by ograniczyć wpływy niemieckie, dopiero II 1945 wypowiedział wojnę państwom osi. Koniunktura wojenna (zwł. zapotrzebowanie na produkty rolne — eksportowe towary Paragwaju) poprawiła sytuację gospodarczą państwa, na czym skorzystała armia, umacniając swoją pozycję. W 1954 władzę przejął, w wyniku wojskowego zamachu stanu, gen. A. Stroessner.

Stroessner wkrótce podporządkował sobie i rozbudował Partię Czerwoną, która stała się, oprócz wojska, głównym filarem jego rządów; udzielił gwarancji obcym inwestycjom i utrzymywał ścisłe związki z USA, co zapewniło mu pomoc gospodarczą i kredyty międzynarodowych organizacji finansowych. W 1963 przeprowadził reformę rolną (podział ziemi państwowej, bez naruszania wielkich latyfundiów). Rządzący nieprzerwanie do 1989 Stroessner utrzymywał pozory legalności i demokracji (regularnie przeprowadzane wybory parlamentarne i prezydenckie, w których kandydował dzięki zmianom w konstytucji). Stabilność rządów zapewniał permanentny stan wyjątkowy. Wielu działaczy opozycyjnych na skutek prześladowań znalazło się na emigracji. Od 2. połowy lat 50. reżim był zwalczany przez partyzantkę antyrządową, a od lat 60. przez Kościół katolicki. W 1989 został obalony w wyniku wojskowego zamachu stanu gen. A. Rodrigueza, który wkrótce zwyciężył w wyborach prezydenckich, jako kandydat rządzącej Partii Czerwonej.

W kolejnych wyborach (1993) zwyciężył cywilny polityk konserwatywny, J.C. Wasmosy Monti; okres jego rządów zdominowały afery korupcyjne, udział wysokiej rangi urzędników i wojskowych w przemycie narkotyków oraz praniu brudnych pieniędzy, a także konflikt z głównodowodzącym siłami zbrojnymi, gen. L.C. Oviedo, który 1996 dokonał nieudanej próby zamachu stanu. W 1998 Oviedo został oficjalnym kandydatem colorados w wyborach prezydenckich, jednak tuż przed głosowaniem sąd wojsk. skazał go na 10 lat więzienia. W wyborach zwyciężył inny kandydat Partii Czerwonej, R. Cubas Grau, który wkrótce uwolnił Oviedo. W III 1999 zamordowano politycznego rywala Cubasa, wiceprezydenta L.M. Argana. Po zamieszkach w Asunción prezydent ustąpił i wyjechał z kraju. W kolejnych wyborach (IV 2003) zwyciężył N. Duarte z Partii Czerwonej. We IX 2002 Transparency International uznała Paragwaj za najbardziej skorumpowane państwo w Ameryce Łacińskiej (i 3. na świecie).

Paragwaj, Republika Paragwaju – państwo w Ameryce Południowej nieposiadające dostępu do morza.

Na północy graniczy z Boliwią, na wschodzie z Brazylią, na południu i zachodzie z Argentyną.

Paragwaj leży w strefie klimatu zwrotnikowego. Istnieje jednak dość wyraźna różnica między klimatem Chaco a wschodnim Paragwajem. Średnia temperatura w Chaco w miesiącach letnich (X-III) waha się tu ok. 20 °C, a miesiącach zimowych (IV-XI) - spada do 19 °C. Zimą napływają tu czasami gorące masy powietrza równikowego, podnosząc temperaturę do 30-35 °C, noce natomiast są na ogół chłodne i temperatura spada często do 0 °C. We wschodnim Paragwaju średnie temperatury miesięcy letnich wahają się ok. 27 °C, zimowych - od 15-21 °C; niekiedy temperatura spada na kilka godzin do 8 °C, a nocą zdarzają się przymrozki. W miarę posuwania się ze wschodu na zachód zmniejsza się ilość opadów. Na Wyżynie Parany roczna suma opadów wynosi ok. 2000 mm, w dolinie rzeki Paragwaj - od 1200-1400 mm, a w Chaco - od 700-1000 mm. W Chaco pora opadów przypada na miesiące letnie, w dolinie rzeki Paragwaj na miesiące zimowe, a we wschodnim Paragwaju deszcze padają w ciągu całego roku.

Mimo że Paragwaj nie ma dostępu do morza, żeglowne rzeki przepływają przez jego terytorium bądź stanowią jego granice. Rzeka Paragwaj dzieli kraj na dwa regiony o odmiennym charakterze (część wschodnią, wyżynną - Paraguay Oriental, zw. Paraneña i zachodnią, równinną - Paraguay Occidental, zw. Chaco), które charakteryzuje niewielki spadek w kierunku zabagnionej doliny rzeki, i które są przez nią odwadniane. Przez Paragwaj przechodzi zwrotnik Koziorożca, północna część kraju znajduje się w zasięgu strefy klimatów zwrotnikowych, a południowa podzwrotnikowych. Charakter kontynentalny klimatu rośnie ku zachodowi, a rejon Chaco należy do najgorętszych regionów kontynentu południowoamerykańskiego (temperatury maksymalne do 47 °C). Jednak występują tam również gwałtowne ochłodzenia, przynoszone przez wiatry zwane pamperos.

Najwyżej położony punkt na terytorium Paragwaju to Cerro Peró - 842 m n.p.m.

Główne rzeki: Paragwaj, Parana i Pilcomayo są na długich odcinkach granicami państwowymi. Długość rzeki Paragwaj na terytorium republiki wynosi 1280 km (ogólna długość 2200 km), a Parany 800 km (ogólna długość 4700 km). Pilcomayo (1800 km) jest jedyną rzeką andyjską, która dopływa do rzeki Paragwaj. W dolnym biegu, w porze suchej, jej głębokość czasami nie przekracza 20 cm, za to w porze deszczowej dochodzi do 9 m. W zachodniej części Chaco występuje wiele źródeł warstwowych, powstałych wskutek zmniejszającej się miąższości warstw wodonośnych. Dają one początek licznym małym rzekom, które poza Rio Verde nie dochodzą jednak do rzeki Paragwaj, lecz giną po drodze w jeziorach i bagnach. Rzeki o takich samych źródłach, lecz położone bliżej rzeki Paragwaj, osiągają jej bieg (np. San Carlos, Rio Confuso).

Paragwaj jest słabo rozwiniętym krajem rolniczym. Podstawę gospodarki stanowi hodowla bydła. Coraz większego znaczenia nabiera uprawa bawełny, trzciny cukrowej i soi. Na północnym wschodzie uprawia się ostrokrzew paragwajski, z którego otrzymuje się napój narodowy - yerba mate. W lasach Gran Chaco i w dolinie rzeki Paragwaj prowadzi się wyrąb cennych gatunków drzew, m.in. kebraczo. Brak jest bogactw mineralnych i surowców energetycznych. Dzięki ogromnemu potencjałowi hydroenergetycznemu Paragwaj stał się głównym eksporterem energii elektrycznej w Ameryce Południowej. Dobrze rozwinięty jest transport wodny i drogowy.

Zgodnie z konstytucją z 1992 Paragwaj jest republiką, prezydentem, wybierany w wyborach powszechnych na 5-letnią kadencję, jako głową państwa i szefem rządu. Władza ustawodawcza należy do 2-izbowego Kongresu (80-osobowa Izba Deputowanych i 45-osobowy Senat) o kadencji 5-letniej, wybieranego w wyborach powszechnych. Władza wykonawcza należy do rządu, powoływanego przez prezydenta i przed nim odpowiedzialnego.

Głównymi siłami politycznymi są: Stowarzyszenie Narodowo-Republikańskie (ANR, zw. Partią Czerwoną, Partido Colorado, PC), założone 1887), i Prawdziwa Partia Radykalno-Liberalna (Partido Liberal Radical Auténtico, PLRA) — 1978, socjaldemokratyczna Partia Rewolucji Lutowej (Partido Revolucionario Febrerista, PRF) — 1951.

Paragwaj położony jest w strefie klimatu zwrotnikowego, o dwóch wyraźnie wyznaczonych porach roku - suchej w zimie oraz deszczowej w lecie. W okresie letnim średnia temperatura wynosi 38-40°C, natomiast w zimie 15-18°C. Opady występujące w kraju to ok. 2000 mm i na wschodzie 700 mm na zachodzie. Odzwierciedleniem takich warunków klimatycznych jest roślinność tego kraju. Na wschodzie dominują wieczne lasy deszczowe, które przechodzą na okresowo zalewanych równinach w zadrzewioną sawannę. Na zachodzie klimat ma charakter podzwrotnikowy, gdzie nie występują dość częste opady deszczu. Tereny tam są porośnięte lasami, sawannami i lokalnymi stepami. Występują suche lasy tropikalne, a jednym z nich są lasy quebracho, których nazwa pochodzi od dwóch najważniejszych gatunków quebracho blanco i quebracho colorado.

Elektryczność: 220V / 50 Hz

Strefa czasowa: GMT -4.00

Około 95% ludności Paragwaju stanowią Metysi (gł. potomkowie białych i Indian Guarani), ok. 2% — Indianie (zamieszkują zachodnią część kraju), 2% — biali, pozostała część to ludność pochodzenia azjat. (gł. Japończycy). Językiem hiszp. i guarani posługuje się ok. 50% ludności, wyłącznie hiszp. — 6%, guarani — 40%. Katolicy stanowią 96% społeczeństwa, protestanci — ponad 2%. Wysoki przyrost naturalny — 24, 6% (2006); 37, 7% ludności w wieku do 15 lat; przeciętna długość życia: 73 lata mężczyźni, 78 lat kobiety.

Język: hiszpański, guarani (urzędowe)

Większość wyznania katolickiego - 96%%

Obywateli polskich nie obowiązują wizy, gdy udają się do Paragwaju na okres do 90 dni. Przy przekraczaniu granicy podróżny może być poproszony o okazanie biletu powrotnego oraz środków finansowych na pokrycie kosztów pobytu (karta kredytowa).

Paragwajskie ustawodawstwo przewiduje ograniczenia przy wwozie i wywozie broni, leków oraz gatunków chronionych flory i fauny. Można wwozić gotówkę w kwocie nieprzekraczającej 9999 USD lub jej równowartość w innych walutach. Na wwóz większych kwot należy uprzednio otrzymać zezwolenie. To samo dotyczy bankowych transakcji walutowych.

Prawo paragwajskie zabrania używania narkotyków i handlu nimi. Grożą za to kary do pozbawienia wolności włącznie.

Cudzoziemców przybywających w celach turys¬tycznych nie dotyczy obowiązek meldunkowy.

Ubezpieczenia osobowe i komunikacyjne nie są obowiązkowe. Mimo to zaleca się wykupienie ubezpieczenia osobowego ze względu na wysokie koszty ewentualnego leczenia (choroba, wypadki). Polisy polskich towarzystw ubezpieczeniowych są uznawane, pod warunkiem, że obejmują terytorium Paragwaju, a firma ubezpieczeniowa ma odpowiednie umowy z towarzystwami miejscowymi lub przedstawicielstwami innych zagranicznych firm ubezpieczeniowych, operujących na terenie tego kraju.

Nie występują tu szczególne zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie wymaga się szczepień. Dostęp do opieki medycznej jest łatwy. Prywatna wizyta u lekarza kosztuje średnio 30–40 USD. Za pobyt w szpitalu (za samo łóżko) trzeba zapłacić 100–150 USD za dobę. Z uwagi na złą, jakość wody w wodociągach, zaleca się spożywanie wody butelkowanej. Podczas podróży po terenach wiejskich lub biwakowania na całym terytorium Paragwaju należy uważać na jadowite gady.

Prawo jazdy wydane i ważne w kraju stałego pobytu uprawnia do wynajęcia pojazdu i poruszania się nim w okresie do 30 dni. Stan techniczny głównych dróg krajowych jest dobry.

Występuje zagrożenie przestępczością pospo­litą (kradzieże, włamania). Zaleca się zachowanie ostrożności i czujności. Najlepiej nie obnosić się z drogimi strojami lub innymi wartościowymi rzeczami. Nie zaleca się spacerów w biednych dzielnicach, szczególnie wieczorem lub w nocy. Bilety, dokumenty, większe sumy pieniędzy lub cenne przedmioty należy przechowywać w sejfie hotelowym, a przy sobie nosić jedynie niezbędne kwoty. Obowiązkowo trzeba stale mieć przy sobie dokument tożsamości (paszport). Warto zaopatrzyć się w poświadczoną kopię paszportu, oryginał zaś przechowywać w bezpiecznym miejscu.

Waluta: guarani (PYG), 1 PYG = 100 centavo

• Czas pracy urzędów i sklepów: urzędy – od 7.00 do 13.00 (poniedziałek–piątek) i od 7.00 do 11.00 (soboty), sklepy – od 8.00 do 12.00 i od 15.00 do 19.00 (poniedziałek–piątek) i od 8.00 do 11.30 (soboty), banki – od 8.45 do 12.15 (poniedziałek–piątek).

Źródło: Wikipedia.pl, Poradnik Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz Encyklopedia PWN